AH SİVEREK TÜRKAN AYAZ ŞİİRİ

AH SİVEREK

Kendine özgü örf ve adetleri
Öyle ayrıntılı öyle köklü öyle derin
Bir başkadır değer yargılarım
Hassastır algılarım duygularım
Yeri geldiğinde divan durur el bağlarım
Kanıma dokunduğunda yürekleri dağlarım


Başın Karadacağ gibi yüksektir
Bizde kadın kutsal erkek erkektir
İyiliğe boynum ince kötülüğe suyun serttir.
Ecdadım ise mertoğlu merttir.
Ama kaderime bakın ki
Bu muazzam yaşantıyı bu saltanatı terktir
Ayrılık alın yazım yolum gurbettir
Hey kurban olduğum Allah bu ne hikmettir


Kim ne derse desin ben böyleyim
Değişmedim değişemem
Ser veririm sır veremem
Bir başka türlü yetişmedim yetişemem
Öyle dertliyim ki derdimi diyemem
Sormayın kim olduğumu da söyleyemem
Ben Siverekliyim kekom Siverekliyim
Çaresizim ama mert yürekliyim


Bir fırtına koptu Karacadağdan
Yaprak gibi savrulduk bu diyardan
Ne bir selam ne bir haber var yardan
Yollar kapandı sanki kardan borandan
Duman duman çöker hasretin akşamleyin
Neyleyim badeyi neyleyim yari neyleyim
Yerim yurdum tarumar yadellerdeyim
Ak kekom bilir misin be ne haldeyim


Neden ayrıldık Siverek?ten neden?
Göç ettik katar katar sebebini bilmeden
Nasıl da koparıldık doğduğumuz yerden
Öyle masun öyle günahsız öyle çaresiz
Kaldık ki bir şey gelmiyor elden
Kaçamadık kurtulamadık o makus kaderden
Acımasız tokatlar yedik zalimlerden
Ferman yetişti sanki onlara bir yerlerden


Ruhlarımız yarılırken bir bir bedenden
Biliyorum hepsi tutuyor Siveregi mesken
Olmadı bizi anlayan olmadı bizi dinleyen
Yaramız derindir içimizde kanayan
Anamdır babamdır toprağında yatan
Bülbül bile altın kafeste inlemiş
Demiş ki ah vatan ah vatan
Ben de feryadı figan içindeyim
Ahu zar ederek
Diyorum ki ah Siverek ah Siverek

 

Türkan AYAZ