SİVEREK

SİVEREK

 

İl olmadım diye yüksünme sakın,

İl olanlar senden uca mı sandın?

Uca dağda gezer hem baz, hem maran,

Maran olma sakın, baz ol Siverek!

 

Ad nedir ki yiğide bilek, öz gerek,

Özün özü sende, söze ne gerek,

Demir işlemeye ateş kor gerek,

Alev olma geçer, köz ol Siverek!

 

Bahçası, bağları gönül sefası,,

Kara taş yolları say ki cezası,

Kara gecesine ak gün bulası,

Ele narin olma, koz ol Siverek!

 

Eyvanı, avlusu, taştan duvarı,

Her evi kendince kal?a ayarı,

Yiğidi evinde kale dizdarı,

Şöyle bir kalk, dile söz ol Siverek!

 

Miskin Hanım der: Siverek ilimiz,

Muhannetle birlik olmaz dilimiz,

Seksen ilde ilçe geçse adımız,

Görmez göze duman, toz ol Siverek!

 

(Hemşerimiz Sayın Prof. Dr. Zuhal KARAHAN KARA?nın ?GÖZÜM RUHA GÖNLÜM HARRAN OVASI? isimli Şiir kitabından alınmıştır)

 

Uca                 : Yüce

Maran             : Yılan

Baz                 : Erkek doğan kuşu

Ele                  : Öyle, Siverek ağzı

Koz                 : Sert, çetin ceviz

Eyvan             : Sütunlu balkon

Dizdar             : Kale komutanı

Muhannet       : İhanet eden, kötü niyetli, eli sıkı